در فرهنگ دهخدا، ذیل واژه خانواده آمده است:
«یگانه سازمان اجتماعی که بادوام و همگانی است و از دیرباز در زندگی بشرهای ماقبل تاریخ وجود داشته و حتی قبل از عبادتگاه و دولت و هر سازمانی که برای تمرکز فعالیت آدمی بوجود آمده است خانواده می باشد. گرچه در طول تاریخ خطراتی برای آن پیش آمده و بر اثر آن نزدیک بوده است که خانواده از بین برود ولی چون روابط انسانی در این سازمان بیشتر و بهتر از سایر روابط دیگر برآورندهٔ مهمترین خواستهای حیاتی اوست، لذا این امر موجب شده که این سازمان بتواند بکار مستمرش ادامه دهد و از جمع به پراکندگی نگراید..»
حال اما خانواده در فلات ایران، حداقل در چهار دهه اخیر، از نظر شمار افراد سازندهاش، رو به زوال و کوچک شدن گذاشته است؛ چنانکه در سال ۱۴۰۰ میانگین تعداد افراد خانواده ایرانی به ۳.۲ نفر رسیده است؛ دقیقترش ۳.۱ نفر برای خانوادههای شهری و ۳.۴ نفر برای خانوادههای روستایی. این در حالی است که در سال ۱۳۶۵ میانگین تعداد افراد یک خانواده ایرانی ۵.۱ نفر بوده است.
«یگانه سازمان اجتماعی که بادوام و همگانی است و از دیرباز در زندگی بشرهای ماقبل تاریخ وجود داشته و حتی قبل از عبادتگاه و دولت و هر سازمانی که برای تمرکز فعالیت آدمی بوجود آمده است خانواده می باشد. گرچه در طول تاریخ خطراتی برای آن پیش آمده و بر اثر آن نزدیک بوده است که خانواده از بین برود ولی چون روابط انسانی در این سازمان بیشتر و بهتر از سایر روابط دیگر برآورندهٔ مهمترین خواستهای حیاتی اوست، لذا این امر موجب شده که این سازمان بتواند بکار مستمرش ادامه دهد و از جمع به پراکندگی نگراید..»
حال اما خانواده در فلات ایران، حداقل در چهار دهه اخیر، از نظر شمار افراد سازندهاش، رو به زوال و کوچک شدن گذاشته است؛ چنانکه در سال ۱۴۰۰ میانگین تعداد افراد خانواده ایرانی به ۳.۲ نفر رسیده است؛ دقیقترش ۳.۱ نفر برای خانوادههای شهری و ۳.۴ نفر برای خانوادههای روستایی. این در حالی است که در سال ۱۳۶۵ میانگین تعداد افراد یک خانواده ایرانی ۵.۱ نفر بوده است.
