در سالهای اخیر، امارات متحده عربی همواره یکی از بزرگترین شرکای تجاری ایران بوده است؛ به طوری که در دوره ۶۰ ماهه منتهی به دی‌ماه ۱۴۰۴ (آخرین انتشار آمار گمرک ایران) با حدود ۳۰% درصد از کل واردات و ۱۲% از کل صادرات ایران، عملا پس از چین دومین شریک تجاری بزرگ ایران بوده است. هرچند امارات خود تولیدکننده کالاهای وارداتی به ایران نبوده و همچنین مصرف‌کننده بخش قابل ملاحظه ای از کالاهای صادراتی ایران نیست؛ با این حال هاب مهمی در ورود و خروج کالا به ایران محسوب می‌شود.

روابط سیاسی تهران و ابوظبی اما همواره ترکیبی از رقابت ژئوپلیتیک و همکاری اقتصادی بوده است. اختلافاتی نظیر حاکمیت جزایر سه‌گانه، همراهی امارات با محور عربستان در فشار به قطر، جنگ یمن و کاهش سطح روابط دیپلماتیک پس از سال ۱۳۹۶، بارها این رابطه را وارد دوره‌های تنش کرده است. با این حال، برخلاف فضای سیاسی، همکاری اقتصادی دو کشور در بسیاری از مقاطع ادامه پیدا کرده و حتی از سال ۱۳۹۶ به بعد دوباره روندی صعودی داشته است. حجم تجارت میان دو کشور از حدود ۱۱ میلیارد دلار در سال ۱۳۹۹ به حدود ۲۹ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۳ افزایش یافته است؛ عددی که نشان می‌دهد اقتصاد دو طرف، به‌ویژه در حوزه تجارت و ترانزیت، تا چه اندازه به یکدیگر گره خورده است.

اکنون اما با افزایش تنش‌های امنیتی و تجربه جنگ در منطقه آینده مشارکت های تجاری بین دو کشور در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است. اگر شکاف سیاسی عمیق‌تر شود، نخستین اثر آن احتمالاً در مسیر تجارت دیده خواهد شد.

#ZharfaDataLab
#مرکز_داده_پژوهی_ژرفا