این نمودار به‌ظاهر خبر خوبی دارد: ستون‌های سبز نشان می‌دهد حداقل حقوق رسمی از حدود ۶۰۰ هزار تومان در ابتدای دهه ۹۰ به بیش از ۱۰ میلیون تومان در سال ۱۴۰۴ رسیده است. اما وقتی همین حقوق به زبان رایج این روزها، گرمِ «طلا» ترجمه می‌شود، داستان دیگری تعریف می‌کند. چنانچه گرایه‌ی خط زرد را می‌بینیم، در میانه دهه ۹۰، در روزهایی که برجام هم به ثمر رسیده بود، یک ایرانی با حداقل حقوق ماهانه می‌توانست در حدود ۷.۵ گرم طلای ۱۸ عیار بخرد؛ امروز این عدد به حدود یک گرم رسیده است (البته برای سال ۱۴۰۴ میانگین هشت‌ماهه قیمت طلا حساب شده). یعنی هر چند صفرهای روی فیش حقوقی زیاد شده، اما قدرت خرید واقعی در برابر طلا آب رفته است.
این تفاوت مسیر رشد بین ستون‌های سبز و خط زرد، خلاصه‌ای از شکاف دستمزدی در برابر تورم دارایی‌هاست؛ جایی که سرعت رشد قیمت طلا از رشد حقوق جلو زده و حداقل دستمزد رسمی دیگر نمی‌تواند نقش «پشتوانه طلایی» را برای زندگی و پس‌انداز خانوارها بازی کند.
.
#ZharfaDataLab
#مرکز_داده_پژوهی_ژرفا