داده‌های ثبت احوال نشان می‌دهد تعداد تولدهای سالانه از حدود ۱.۵۳ میلیون در سال ۱۳۹۵ به کمتر از ۹۰۰ هزار در سال ۱۴۰۴ رسیده است. این کاهش مستمر، بیانگر افت نرخ فرزندآوری و تغییر رفتارهای جمعیتی در کشور است؛ روندی که می‌تواند تحت تأثیر عواملی همچون افزایش هزینه‌های زندگی، نااطمینانی اقتصادی، تغییر سبک زندگی و افزایش سن ازدواج شکل گرفته باشد.

در مقابل، تعداد فوتی‌های سالانه نه‌تنها کاهش نیافته بلکه در برخی سال‌ها روندی افزایشی داشته است. تعداد فوت‌ها از حدود ۳۷۰ هزار در سال ۱۳۹۵ به ۴۵۰ هزار در سال ۱۴۰۴ رسیده است. در سال‌های جهان‌گیری کرونا حتی از مرز ۵۰۰ هزار مورد فوت نیز عبور کرده است. هرچند پس از پایان بحران کرونا تعداد فوت‌ها تا حدی کاهش یافت، اما همچنان در سطحی بالاتر از ابتدای دهه قرار دارد. نتیجه این دو روند همزمان، کوچک‌تر شدن فاصله میان تولدها و فوت‌ها در کشور است.

بارزترین نکته این نمودار، رشد نسبت فوت به تولد است. این نسبت از حدود ۲۴% در سال ۱۳۹۵ به ۵۱% در سال ۱۴۰۴ رسیده است؛ به این معنا که اکنون به ازای هر ۱۰۰ تولد، حدود ۵۱ فوت در کشور ثبت می‌شود. چنین روندی نشان می‌دهد آهنگ رشد طبیعی جمعیت ایران به شکل محسوسی کاهش یافته و کشور به سمت ساختار جمعیتی مسن‌تر حرکت می‌کند.

.

#ZharfaDataLab
#مرکز_داده_پژوهی_ژرفا