آمار رسمی ده سال اخیر نشان میدهند که تعداد ازدواجها در ایران روندی کاهشی داشته است؛ در همین حال میزان طلاق هم افزایش یافته است. این تغییرات نشاندهنده تحولات جدی در الگوی تشکیل خانواده هستند.
افزایش طلاق و کاهش ازدواج تنها یک تغییر عددی نیست، بلکه نشان از دگرگونیهای عمیق اجتماعی دارد. خانواده، به عنوان یکی از بنیادیترین نهادهای اجتماعی، در حال تجربه شکلهای جدیدی از روابط و انتظارات است. بسیاری از افراد به جای ازدواج زودهنگام، مسیرهای متفاوتی مانند تمرکز بر تحصیلات، پیشرفت شغلی و استقلال مالی را در اولویت قرار میدهند. در این میان، افزایش آمار طلاق نیز میتواند نشاندهنده تغییر در میزان تحمل افراد در روابط زناشویی و تمایل بیشتر به انتخابهای فردی باشد، که در مجموع آینده ساختار خانواده را در ایران تحت تأثیر قرار خواهد داد.
در تصویر بالا، ستونهای سبز و خردلی به ترتیب تعداد ازدواج و طلاقهای ثبت شده سالانه را نشان میدهد (که تعدادش در سمت چپ تصویر درجهبندی شده است). نمودار خطی قرمز (که اندازهاش در سمت راست تصویر درجهبندی شده) نسبت طلاق به ازدواج است که شیب صعودی شدیدش در این مدت، گواه تغییر شدید رفتار جامعه در موضوع تشکیل و گسست خانواده است.
